نگرانی و اعتراض سال های طولانی سازندگان فیلم کوتاه و مستند کشور به شکل فرمایشی و دور از شان این دو گونه سینما در جشنواره فیلم فجر بالاخره با حذف صورت مسئله پایان یافت. تصمیم جدید معاونت سینمایی حذف بخش فیلم کوتاه و مستند از جشنواره فیلم فجرشد.  اگرچه این تصمیم ناگهانی به نظر می رسد، اما در خود دو روی مختلف دارد، روی خوش مسئله آن است که با حذف این دو بخش از جشنواره فیلم فجر که این روزها چندان هم جدی و مهم نیست به ارزش گذاری بیشتر بر روی جشنواره های تخصصی آنها یعنی جشنواره فیلم کوتاه تهران و سینما حقیقت بیانجامد و روی ناخوش مسئله آن است که با حذف این دو بخش اولین قدم ها برای حذف بیشتر این دو بخش از دایره سینمای کشور آغاز شود. دو بخشی که همچنان آخرین نفس های زنده ماندن متفکرانه و اثرگذار را در خود دارد.  روی خوش آن است که با حذف بخش مستند و کوتاه اهمیتی دو چندان برای فیلم کوتاه و مستند قائل شوند، حمایتش کنند، بودجه اش را بیافزایند،  به استقلالش احترام بگذارند و جدی ترش بگیرند و روی ناخوش آن است که به تدریج این دو نام فیلم کوتاه و مستند از حافظه مدیران اصلی معاونت سینمایی کشور حذف شود، چون وظیفه آن را به بخش های کوچکتر خود سپرده اند. کاش معنای این جدایی خلاص شدن از شر این دو همزاد ناتنی سینمای بدنه کشور نباشد و معنایش ارزش گذاری آن باشد. سوال بزرگ آن است چرا تلاش برای آبرومند بودن بخش فیلم کوتاه و مستند در  مهمترین اتفاق سینمایی کشور در طول این همه سال برگزاری جشنواره فیلم فجر  رخ نداد؟