لابد تا به حال خیلی این جمله را شنیده‌اید که «فیلم کوتاه و مستند پلی برای رسیدن به سینمای حرفه‌ای است»؛ بیائید فرض کنیم که این جمله درست است.
زمانی بود؛ شاید تا همین چند سال پیش، که سینمای مستند و فیلم کوتاه معنای «رفاقت» می‌داد.
هنوز حرف قرارداد و من سر تله فیلم فلانی روزی فلان‌قدر دستمزد گرفته‌ام و به من مربوط نیست تهیه‌کننده‌ات شش ماه دیگر تسویه می‌کند؛ پول تو حسابم نباشد هاردت را پس نمی‌دهم و ساعت کاری من روزی چهار ساعت بیشتر نیست و... نبود.
بچه‌ها هوای هم را داشتند. یک دوربین SVHS دست به دست بین همه می‌چرخید و همه هفته به هفته، صبح تا شب و شب تا صبح، سر کارهای همدیگر بودند.
اصلا مهم نبود که فیلم من است؛ یا فیلم تو. مهم فیلمسازی بود و تجربه‌ای که سرکار همه در آن شریک بودند.
نتیجه آن شب بیداری‌ها و رفاقت‌ها، فیلم‎های درخشانی بود که چون عوامل‌اش با دل کار کرده بودند؛ طعم همدلی می‌داد و به دل می‌نشست.
طعمی که مدت‌هاست فیلم‌های کوتاه و مستند ایرانی ندارند؛ چون این روزها ما عادت کرده‌ایم که مدام واگویه کنیم «ما همه حرفه‌ای هستیم!» و ای کاش که معنای حرفه‌ای بودن در کارمان هم نمود پیدا می‌کرد و نه تنها در قراردادهایمان!
نتیجه حرفه‌ای بودن این روزهای سینمای مستند و فیلم کوتاه ایران، نسل جدیدی از فیلمسازان و عوامل تولید است، (نسل جدید صرفا به مفهوم فیلمسازان جوان نیست) که غرق در توهمی هستند، که بیش از همه گریبانگیر خودشان است. 
نسلی که عادت کرده‌اند ضعف‌هایشان را با فرافکنی و پاس دادن به سایر عوامل فیلم لاپوشانی کنند.
نسلی که دستیار سوم کارگردان بودن در یک فیلم سینمایی، بوم من بودن در یک تله فیلم، یا کسب جایزه‌ای از یک جشنواره ملی منطقه‌ای، از خود بی خودشان می‌کند و تصور می‌کنند که سینمای ایران مدیون آنهاست.
نسلی همیشه ناراضی که سطح کارشان در حد هنرآموزان ترم اول آموزشکده‌های سینمایی است؛ اما دستمزد پیشکسوتان دو-سه نسل پیش از خودشان را طلب می‌کنند.
در این میان متاسفانه کم هم نیستند آشنایانی که از سر دوستی یا ... به این تصور دامن می‌زنند و یک فیلمساز، تصویربردار، تدوینگر و... را تا مرز خوشیفتگی می‌کشانند؛ چنانچه بندگان خدا در این بیراهه برای خودشان شانی اجل همه قائل می‌شوند و در محافل خصوصی و عمومی سینمایی داد سخن می‌دهند که من اگر نبودم کار فلانی بی من چیزی کم داشت و به اینجا نمی‌رسید و امان از وقتی که من نباشم!
غافل از اینکه سینمای ایران که هیچ؛ بلکه از سینمای جهان هم پس از به رحمت خدا رفتن هیچکاک، بونوئل، کوبریک و... چیزی کم نشده است.
حالا اگر دوباره فرض کنیم که فیلم کوتاه و مستند پلی برای رسیدن به سینمای حرفه‌ای است؛ می‌توانم قاطعانه بگویم که این پل ویران است!
تا وقتی هم که نسل جدید فیلم کوتاه و مستند ایران تصور می‌کنند که تنها آشنایی با نرم افزار تدوین EDIUS یا بلد بودن منوی دوربین Handy cam HD یعنی سواد سینمایی؛ نمی‌شود به بهبود این اوضاع امیدوار بود.
با این منوال من اگر جای سینماگران فیلم بلند یا مسئولان سینمایی باشم؛ دیگر در ابتدای هر گفت‌گویی درباره سینمای مستند و فیلم کوتاه؛ حرفی از پل نمی‌زنم و می‌گذارم این حرفه‌ای‌ها به کارشان برسند!

فیلم بلند «زمستان آخر» (زمین گرم) در جشنواره‌ فیلم «کارلووی واری» جمهوری چک‌ و جشنواره فیلم شانگهای چین پذیرفته شد.

سالم صلواتی - کارگردان این فیلم - در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اعلام این مطلب بیان کرد:‌ «زمستان آخر» در اولین حضور بین‌المللی خود اوایل تیرماه در جشنواره فیلم «کارلووی واری» جمهوری چک حاضر خواهد شد و روی پرده می‌رود. این فستیوال مهمترین جشنواره اروپای شرقی است و از جشنواره‌های معتبر سینمای دنیا به شمار می‌رود که از هفتم تا پانزدهم تیرماه برگزار خواهد شد.

وی ادامه داد: «زمستان آخر» همچنین در جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای چین پذیرفته شده و در در بخش "پانوراما" به نمایش درمی‌آید. این جشنواره نیز از 25 خرداد تا دوم تیرماه برگزار می‌شود.

به گزارش ایسنا، در خلاصه این فیلم 75 دقیقه‌ای آمده است: «باجی و کدخدا تنها بازمانده‌های روستایی متروک هستند که روستایشان کم‌کم در حال زیر آب رفتن است. آنها هر کدام در آن ناکجاآباد منتظر سفر کرده‌های خویش هستند، چیزی که برای دیگران قابل درک و فهم نیست. تا آنکه شبی بر حسب اتفاق و جبر طبیعت باجی و کدخدا که تنها مونس هم هستند، از هم دور شده و جدا می‌افتند. تلاش کدخدا برای بازگشت در آن شب نتیجه نداده و باجی در روستا تنها می‌ماند و...».

عوامل ساخت «زمستان آخر» (زمین گرم) عبارتند از: کارگردان و فیلمنامه‌نویس: سالم صلواتی/ مجری طرح: سناء حسین‌پناهی/ فیلمنامه: سالم صلواتی (بر اساس ایده‌ای از عثمان محمدی)/ مشاور فیلمنامه: مهران کاشانی/ فیلمبردار: صلاح کریمی/ صدابردار: هادی ساعد‌محکم/ صداگذار: آرش قاسمی/ تدوین: سالم صلواتی/ مدیر تولید و مدیر صحنه: سرکوت محمدی/ دستیار کارگردان: اسرین محمودی/ برنامه‌ریز: مسعود یوسفی/ موسیقی: پیمان سلیم‌فرد/ ناظر کیفی: حسین لطفی/ منشی صحنه: فریده نادری/ مدیر تدارکات: امید زندی/

تهیه شده در شبکه کرد به سفارش سیمای استان‌ها.

جعفر شیخ احمدی، آسیه مرادی‌زر، مسعود یوسفی، مظفر رحیمی، بیان مفاخری، سرور ناصری و امید زندی بازیگران این فیلم هستند.

.

 .

این عکاس و پژوهشگر چندین نمایشگاهی تخصصی و عمومی را برپا کرده است که از جمله بهترین آنها پژوهش در عکس قدیم سنندج بوده است و از دیگر کارهای  وی برگزاری پنج نمایشگاه جاذبه های گردشگری استان (اکو توریسم)، و نمایشگاه تخصصی سیر در معماری در سنندج، با همکاری مسکن و شهرسازی استان، نظام مهندسی و شرکت عمران مهندسی به منظور بررسی معماری عصر صوفیان تاکنون، نمایشگاه تخصصی 100 سال ورزش در سنندج با معرفی 35 رشته ورزشی از سال 20 تاکنون، برگزاری نمایشگاه روایت عکاسخانه ای از کردستان در سطح بین المللی در نمایشگاه تهران و نمایشگاه مناظر کردستان در تهران بوده است.

این هنرمند عکاس سنندجی در سال 75 گالری عکس را در سنندج دایر کرده که نزدیک به 40 هزار پوستر از مناظر استان کردستان در آن توزیع شده است.

 .

20 خرداد ماه نیز به مدت 11 روز در موزه عکس خانه شهر تهران واقع در میدان هفت تیر بهار شیرازی نمایشگاهی با عنوان "عکس قدیم سنندج" روایتی تاریخی از شهر سنندج نیز برپا می شود.

جنایت در سکوت روایت زندگی آدم هایی ست، که اساساً هیچ دخالتی در جنگ ندارند، اما از قبل آن زندگی می کنند. آدم هایی که مین، اسلحه و پوکه های خمپاره، اسباب بازی بچه هایشان است و دست و پای قطع شده و آوارگی، نشانه ای از همنشینی آنها با این پدیده رعب آور به حساب می آید.

مستند جنایت در سکوت به تهیه کنندگی و کارگردانی بهروز نورانی پور در جشنواره های مختلف داخلی و خارجی توانسته مقام کسب کند در مهرماه سال 91 نیز در دوازدهمین جشنواره فیلم مقاومت کرمان تندیس و دیپلم افتخار بهترین مستند را کسب کرد.

  انجمن سینمای جوانان ایران - دفتر سنندج این موفقیت رابه کارگردان گرامی و سایر دست اندرکاران فیلم تبریک میگوید.

مقدمه

انقلاب دیجیتالی در چند دهه­ی اخیر، مرزهای کشورهای جهان اول را پشت­سر گذاشته و سراسر دنیا را فرا گرفته است. هنر سینما نیز یکی از حوزه­هایی است که به واسطه­ی این تغییر بزرگ، قابلیت­های فراوانی پیدا کرده و تحولی عظیم را در حوزه­ی تولید فرم و محتوا به وجود آورده است. ساخت فیلم از انحصار کمپانی­ها، سازمانها و یا افرادی خاص که سرمایه­ی قابل توجهی در اختیار دارند بیرون آمده و همه می­توانند با یک دوربین ویدیوییِ دستی، بسیاری از موضوعاتی که در ذهن دارند را در قالب فیلمی منسجم سازمان دهند.

مستندهای کوتاه، یکی ازقالب­هایی است که با رواج دوربین­های ویدیویی، جان تازه­ای گرفت و به سرعت تبدیل به شکلی از فیلمسازی شد که نه تنها خود را هنری اندیشه­ورز(درمقابل سینمای سرگرم­کننده­ی داستانپرداز) معرفی می­کرد بلکه تبدیل به سلاحی شد برای تحقق آرمان­های اجتماعی و سیاسی هنرمندان کشورهای جهان سوم. ضبط فراوان تصاویر با هزینه بسیار اندک، راحتی کار و عدم نیاز به عوامل تولید متعدد، از جمله ویژگی­های مفید تجهیزات دیجیتال بود که افزایش تولید فیلمهای مستند در این مناطق را درپی داشت.

■ برگزیدگان سومین جشنواره فیلم کوتاه حسنات معرفی شدند 

برگزیدگان بخش های مختلف سومین جشنواره ملی فیلم کوتاه حسنات در مراسم اختتامیه این جشنواره تجلیل شدند.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» سومین جشنواره ملی فیلم کوتاه حسنات در بخش تجربه نخست فیلم یک روز به کارگردانی فخرالسادات فاطمی و به دلیل ساخت و پرداخت خلاقانه مقام اول را کسب کرده و برنده دیپلم افتخار و ۵ میلیون ریال شد.
فیلم به رنگ چادر مادرم به کارگردانی زهرا کاظمی مقام دوم را به خود اختصاص داد و ۵ میلیون ریال در یافت کرد.
 فیلم خواب عمیق به کارگردانی یاشار منوچهری به دلیل فیلم اثرگذار، برنده مقام سوم در بخش تجربه نخست شده و برنده ۵ میلیون ریال شد.
همچنین در بخش فیلمنامه نیز گروه داوری شامل ناهید طباطبایی، علی خدایی و محمدعلی نجفی، فیلمنامه خواب آلبالو نوشته سید گلزار رضوی به دلیل نگارش فیلمنامه با ساختار درست را مستحق عنوان نخست دانست و ۱۵ میلیون ریال را به آن اعطا کرد.
همچنین فیلمنامه های علی مدهوشیان و عیسی عبدالهی به دلیل جلوه حس انسان دوستی در آن برنده ۱۰ میلیون ریال به عنوان مقام دوم شدند و فیلمنامه ارغوان نوشته نسیم محمدی فارسانی عنوان نخست را کسب کرده و جایزه ۵ میلیون ریال را دریافت کرد.
براین اساس هیات داوران جایزه ویژه ای را نیز به دلیل نگارش فیلمنامه انیمیشنی سال نو نوشته نگار سنمار در نظر گرفتند و ۱۵ میلیون ریال را به آن اهدا کردند.
در بخش فیلمنامه هیات داوران، بایرام یومورتاسی از مهدی صالحیان و سوز مینا از نسیم سیفی پور، مرز گمشده از آذر صوابی، او مجسمه نیست از راضیه مکاریان، عروسک های بی آغوش کار مشترک از محمد پسران رزاق و لیلا جعفری، هویت از توفیق امانی و پفک از صدیقه شیرازی  را شایسته تقدیر دانستند.
در بخش آثار مستند نیز که با داوری جمشید ارجمند، ارد زند، رویا نونهالی، احمد طالبی نژاد و غلامرضا مهیمن صورت گرفت.
فیلم سرزمین سرد به کارگردانی شهریار پورسیدیان به دلیل نگاه واقع گرایانه ، بی تکلف و سرشار از عاطفه مقام اول را به خود اختصاص داد و ۲۰ میلیون ریال را دریافت کرد.
فصل غمناک زندگی از بابک سراب نیز به دلیل توجه ویژه به معضل نگهداری سالمندان در منزل به عنوان مقام دوم برگزیده شد و لوح سپاس و ۱۵ میلیون ریال کسب کرد.
فیلم اتاق ۳۲۸″ نیز به کارگردانی سید فرشاد هاشمی برای نگاه انسان دوستانه به نخبگان گرفتار شده در دام، برنده مقام سوم و دریافت ۱۰ میلیون ریال و دیپلم افتخار شد.
فیلم قاشق به کارگردانی جلال ویسی ۱۰ میلیون ریال و فیلم دشت اول آذر مهرابی نیز در این بخش ۵ میلیون ریال برنده شده و از آن ها تقدیر شد.
مستند های قابل تقدیر در بخش مستند نیز خانه ای در مه به کارگردانی مختار نامدار  ، سایه های سنگی به کارگردانی راضیه سراجی ، بوی بهشت به کارگردانی امید عبداللهی و آبراه زندگی به کارگردانی شکوفه سامی نیز لوح سپاس و ۳ میلیون ریال دریافت کردند.
همچنین در بخش فیلم های کوتاه داستانی شیر تلخ از ناصر ضمیری به دلیل انتخاب و پرداخت هنرمندانه و توجه به قابلیت های فیلم کوتاه اول شده و ۲۵ میلیون ریال  و لوح سپاس دریافت کرد.
روز ولنتاین به کارگردانی میرعباس خسروی نژاد دوم شده و ۱۵ میلیون ریال را دریافت کرد.
فیلم سکوت از مهرداد حسنی به دلیل ساختار سنجیده و اجرای موثر و رهایی اثر مرتضی بالیده به صورت مشترک سوم شدند و ۱۰ میلیون ریال دریافت کردند.
فیلم بعد از کلاس اثر فرشته پرنیان راد نیز به دلیل ایجاز و بیان ساده اما هنرمندانه و اثرگذار برنده جایزه بهترین کارگردانی شده و ۱۵ میلیون ریال  برنده شد و نیز ۱۵ میلیون ریال برای حمایت از ساخت های بعدی را دریافت کرد.
جایزه ویژه داوران نیز به فیلم ساعت شش اثر رقیه توکلی به دلیل مضمون اثرگذار رسید و برنده ۱۵ میلیون ریال شد.
براین اساس جایزه ویژه تصویربرداری نیز به علی تقدسی به دلیل تصویربرداری مجموعه کارهای فیلم کوتاه شد و ۵ میلیون ریال دریافت کرد.
ستاد جشنواره ملی فیلم کوتاه حسنات به فیلم بابا فاضل ساخته میلاد سهایی به دلیل پرداختن به شخصیت هنرمند فقید اصفهانی فاضل فاضلی پارسا جایزه ای معادل ۲ میلیون ریال اهدا کرد.
موزه سینما نیز پنج دوره آثار خود را به ستاد جشنواره در جهت ترویج فرهنگ فیلمسازی و فیلمنامه نویسی تقدیم کرد که این هدایا به فیلم های آرامشی برای تو به کارگردانی اکرم السادات زارع، علامت سوال از محمدامین دانافر، گرفتار واقعی از عباس طالبی ، مردی با شلوار میلیونی از حسن قهرمانی و بازی اثر مریم اشرفی اهدا شد.